“คุณหมอเจ้าค่ะ ‘นม’ ขอฝากชีวิตของคุณหนูไว้ในมือของคุณหมอแล้วนะค่ะ ไม่ว่ายังไงคุณหมอก็ได้โปรดทำการรักษาให้เต็มที่ที่สุด นมขอพูดตรงนี้ตรงๆ กับคุณหมอเลยนะเจ้าค่ะ, ชีวิตของคุณหนู ‘รริน’ ของนมนะน่าสงสารมาก น่าสงสารจริงๆ นะเจ้าค่ะ”
“ด้วยสุขภาพที่ไม่ดีของคุณหนูเด็กๆ เจ็บออดๆ แอดๆ เสมอ, หลายครั้งนมเกือบคิดไปว่าโถ่คุณหนูของนม นมคิดว่าคุณหนูจะจากนมไปเสียแล้ว, นมนะรักคุณหนูราวกับลูกตัวเองดังนั้นเพื่อปกป้องชีวิตของคุณหนู ตอนเด็กๆ แม้นมจะต้องอดหลับอดนอนก็ต้องมองดูคุณหนูนอนหลับ เพื่อกันไม่ให้ยุงสักตัวกัดคุณหนูได้นมก็ยอม”
“แต่พอเมื่อคุณหนูโตขึ้น คุณหมอเชื่อไหมเจ้าค่ะ…” แม่นมจรัสกล่าวถึงประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงสะอื้น สายตาแม่นมจรัสแสงมองไปที่ประตูห้องพยาบาล ดวงตาแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจเล็กๆ ก่อนจะรีบก้าวเข้าหาคุณหมอ ‘ยุพิน’ พร้อมกุมมือแน่นและเร็ว มันเร็วจนคุณหมอยุพินตกใจเล็กๆ
แต่แม้คุณหมอยุพินจะตกใจ แต่เธอก็แสร้งฝืนยิ้มได้อย่างแนบเนียล แม้รอยยิ้มนี้จะดูเสแสร้งเล็กๆ ก็ตาม แต่มันก็ช่วยไม่ได้ ฐานะของแม่นมจรัสแสงตรงหน้าใหญ่โตเกินไป แม้แม่นมจะไม่ได้ร่ำรวยหรือเป็นคุณหญิงคุณนายจากที่ไหน
แต่เจ้าของโรงพยาบาลสร้างใหม่แห่งนี้ ‘โรงพยาบาลมหาเกียรติ’ ซึ่งถูกก่อตั้งด้วยกลุ่มทุนมหาเกียรติ กลุ่มทุนมหาเศรษฐีติด 1 ใน 4 ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดของประเทศไทย
ว่ากันว่าผู้บริหารกลุ่มทุนมหาเกียรติ คือผู้ที่เป็นหนึ่งในผู้บ่งการเบื้องหลังประเทศไทย แม้เขาจะไม่พยายามเปิดเผยตัวตน แต่ก็แทบจะเป็นคนที่ทุกคนในวงการการเมืองและธุรกิจรู้ว่าห้ามลองดีด้วย สมญานามลับๆ ในวงการของชายคนนี้คือ… ‘ปีศาจ’
‘ปีศาจ’ คือชายที่ถูกกล่าวขานกันว่า หากใครก็ตามทำให้เขาไม่พอใจ การหายไปจากโลกใบนี้อาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ และแสนธรรมดา
แต่การถูกเล่นงานจนอยู่ไม่สู้ตายกลับเป็นผลงานที่… ทำให้ทุกคนหวาดกลัวชายผู้นี้ และใช่แล้ว ปีศาจตนนี้เขาคือเจ้าของ ‘โรงพยาบาลมหาเกียรติ’
โรงพยาบาลที่ถือกำเนิดเพื่อจะเป็นโรงพยาบาลเอกชนอันดับหนึ่งของประเทศไทย ด้วยอำนาจเงินและแรงกดดันมหาศาลของชายผู้มีสมญานามว่าปีศาจ
คุณหมอยุพินก็พ่ายแพ้ให้กับข้อเสนอที่ไม่อาจจะห้ามใจ ทำให้เธอซึ่งเป็นศัลยแพทย์ฝีมือดีวัย 47 ถูกดึงตัวมาที่นี่ และไม่ใช่แค่เธอ แพทย์ชื่อดังจากทั่วฟ้าเมืองไทยก็ตบเท้าเข้ามาทำงานที่นี่กันมากมาย
ส่วนแม่นมจรัสแสงตรงหน้าเธอ ใช่แล้ว… หญิงชราตรงหน้าคือแม่นมของ… คุณชายผู้ถูกเรียกว่าปีศาจ
ตอนคุณหมอยุพินเห็นแม่นมจรัสแสงต่อว่าชายที่ถูกเรียกว่าปีศาจ และทุบตีอย่างไม่ยำเกรง คุณหมอยุพินได้แต่ตกใจและแอบประหลาดใจในฐานะของแม่นมตรงหน้า
และด้วยเหตุการณ์นี้ทำให้… คุณหมอยุพินไม่กล้ายั่วยุแม่นมจรัสแสงตรงหน้าแม้แต่น้อย ก็ใช่สิ! นี่คือหญิงแก่ที่แม้แต่เจ้าของโรงพยาบาลที่น่าหวาดกลัวยังต้องยอมส่วนหนึ่ง เธอเป็นอาจารย์หมอตัวเล็กๆ ที่กินเงินเดือนของที่นี่จะไปมีอำนาจอะไรสู้ได้ละ ดังนั้น… เธอจึงทำได้แต่… ยิ้มสู้เอาอกเอาใจหญิงชราตรงหน้า แม้มันจะ… ฝืนไปสักหน่อยก็ตาม
“ดิฉันเข้าใจคุณแม่นมจรัสแสงมากเลยค่ะมากจริงๆ นะค่ะ ดังนั้นคุณแม่นมไม่ต้องกังวลนะคะ ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่คุณหนูจะต้องมาทรมานอะไรแบบนี้ ขอให้คุณแม่นมจรัสแสงมั่นใจ ยุพินคุณหมอหญิงตัวเล็กๆ ที่แบกฐานะอาจารย์หมอของที่แห่งนี้จะดูแลการรักษาของคุณหนูด้วยมือตัวเองอีกครั้ง”
“คุณหมอ… แม่นมได้ยินแบบนี้ก็เบาใจ” คุณหมอยุพินได้ยินแบบนี้เธอรีบยิ้มเสแสร้งให้ดูอ่อนหวานที่สุดก่อนจะพูดอย่างรีบร้อนคล้ายกลัวอะไรบางอย่าง
“แม่นมจรัสแสงค่ะ เช่นนั้นคุณหมอยุพินตัวเล็กๆ ขอตัวรีบไปทำการรักษาคุณหนูก่อนนะค่ะ” คุณหมอยุพินต้องการรีบออกห่างแม่นมจรัสแสงเต็มที
เพียงแต่พอคุณหมอยุพินรีบปล่อยมือและจะเดินเข้าห้องพยาบาล
“คุณหมอยุพินเจ้าค่ะ ครั้งนี้ขอนมเข้าไปอยู่กับหนูเพื่อให้กำลังใจคุณหนูผ่านช่วงเวลาที่แสนเจ็บปวดนี้อีกครั้งได้ไหมเจ้าค่ะ” จบประโยคนี้ของแม่นมจรัสแสง คุณหมอยุพินที่หันหลังให้แม่นมไปแล้วถึงกลับมุมปากกระตุกรัว สิ่งที่ตัวเองกังวลใจ… เกิดขึ้นอีกครั้ง
ปกติมีใครบ้างปล่อยให้ญาติเข้าไปในห้องรักษาได้
‘ช่างเถอะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตัวฉันปล่อยแม่นมแก่ๆ นี่เข้าไป, ครั้งนี้หวังว่าคุณแม่นมท่านนี้จะ… ไม่กรีดร้องและเป็นลมระหว่างการรักษาอีกนะ บ้าจริง อุตส่าห์หายตัวไปหลายรอบการรักษาไม่คิดเลยว่าแม่นมที่แสนวุ่นวายนี่จะกลับมา แค่ตัวยัยคุณหนูรรินนั่นตัวฉันเองก็… เหนื่อยจนจะหมดแรงอยู่แล้ว โชคดีนี่เป็นการรักษาครั้งสุดท้ายแล้ว หวังว่าฉันจะไม่ต้องเจอกับคุณหนูและแม่นมบ้าๆ นี่อีก’ ในหัวหมอยุพินนึกถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังจะต้องลงมือทำ… เธอแทบไม่อยากจะคิดต่อ สิ่งนี้แสนเหนื่อยใจ
…
แต๊กๆๆๆ เสียงคล้ายการแตกหรือระเบิดของบางสิ่งที่ดังเล็กๆ เบาๆ ดังต่อเนื่องเป็นจังหวะก้องทั่วห้อง…
ณ ห้องแพทย์ที่สว่างจ้า
“อาาาาซีดดดดดด” เสียงครางที่ฟังดูออกจะ… ลามกและรัญจวนใจแปลกๆ ชวนให้คนได้ยินเข้าใจผิดและหน้าแดงได้
“คุณหนูของนม!!!” แม่นมจรัสแสงแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง พร้อมมือกุมแน่นไปที่มือของ… ริริน